سازمانهای همکاربین المللی درسکتورترانسپورت

سازمانهای همکاربین المللی درسکتورترانسپورت

 

SAARC سارک

سازمان همکاری منطقوی کشور های جنوب آسيا

South Asia Association For Regional Cooperatio

تاريخچه سارك:

در اواخر دهه 1970 ضياء الرحمن رئيس جمهور بنگلادش پيشنهاد ايجاد يك بلوك تجاري متشكل از كشور‌هاي جنوب آسيا را مطرح كرد. براي اولين بار در اپريل 1981 وزراي امور خارجه هفت كشور جنوب آسيا به منظور تاسيس يك اتحاديه تجاري در كلمبو پايتخت سريلانكا گردهم آمدند. در اگست 1981 نيز كميته‌ اتحاديه همكاري‌هاي كشور‌هاي جنوب آسيا تاسيس شد. و طي اعلاميه‌اي پنج مورد را براي همكاري‌هاي منطقه‌اي برشمرد. موارد ديگري نيز طي سال‌هاي بعد به اين پنج مورد اوليه افزوده شدند. ودر اپريل سال 2007 میلادی در اجلاس چهاردهم اين اتحاديه، افغانستان نيز به عنوان هشتمين عضو سارك پذيرفته شد

اهداف سارک:

سازمان سارک با توجه به تحکیم روابط خوب همجواری، حفظ استقلال و تمامیت ارضی و حاکمیت ملی کشورهای عضو، عدم مداخله در امور یکدیگر به منظور نیل بر دشواریها و تنشهای منطقه ای و توسعه روابط دو جانبه و چند جانبه اقتصادی، زدودن فقر و عقب ماندگی، برپایی مناسبات و همکاری های منطقه ای و گسترش مبادلات آزاد تجاری بنا نهاده شد.

آن گونه كه در اساسنامه تاسيس سارك آمده، اهداف آن به قرار زير است:

  • 1.      ارتقاي سطح رفاه در زندگي مردم ساكن جنوب آسيا و بهبود بخشيدن به سطح كيفي زندگي آنان.
  • 2.      سرعت بخشيدن به رشد و توسعه افتصادي، پيشرفت اجتماعي و توسعه فرهنگي در منطقه و فراهم كردن موقعيت براي تمامي افراد جهت استفاده از تمامي توانايي‌هاي خود.
  • 3.      ارتقا و تقويت اعتماد و اتكا به نفس ميان كشور‌هاي جنوب آسيا.
  • 4.      اعتماد و درك دو جانبه از مسائل مبتلا به كشور‌هاي عضو سارك.
  • 5.      ارتقاي فعالانه همكاري‌ها و مساعدت دو جانبه در زمينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي , فرهنگي، تكنيكي و تكنولوژيكي.
  • 6.      تقويت همكاري‌ها با كشور‌هاي در حال توسعه.
  • 7.      تقويت همكاري‌ها ميان كشور‌هاي عضو سارك از طريق برگزاري كنفرانس‌‌هاي بين‌المللي درباره منافع مشترك.
  • 8.      همكاري با سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي كه اهداف مشابه را دنبال مي‌كنند.

برای پیگیری اهداف این سازمان نهادهای تخصصی و کمیته های کاری ایجاد شده، تحقیقات و مطالعات گسترده ای در بخشهای محیط زیست، اقلیم و تکنولوژی محلی انجام گرفته و چالشها و دشواریهای تحقیق این برنامه ها نیز مشخص شده است. اعلاميه همكاري‌هاي منطقه‌اي جنوب آسيا توسط وزراي امور خارجه سارك در سال 1983 در دهلي نو پذيرفته شد. در جريان اجلاس دهلي نو، وزراي امور خارجه كشور‌هاي عضو همچنين آغاز يك برنامه جمعي عمل (IPA) را در 9 بخش توافق شده رقم زدند، اين بخش‌ها عبارت بودند از:

  • 1.       كشاورزي
  • 2.       توسعه روستايي
  • 3.       ارتباطات رسانه‌ايي
  • 4.       هوا شناسی
  • 5.       صحت و فعاليت‌هاي جمعيتي
  • 6.       حمل و نقل
  • 7.       خدمات پستي
  • 8.       علوم و تكنولوژي
  • 9.      ورزش؛ هنر و فرهنگ

تاسيس اتحاديه همكاري‌هاي منطقه‌اي آسيا رسما در 8 دسامبر 1985  مطابق سال  1364 میلادی و پس از تائيد اساسنامه آن از سوي سران كشور‌هاي بنگلادش، بوتان، هند، مالديو، نیپال، پاكستان و سريلانكا اعلام شد.

افغانستان نيز در 31 نوامبر 2005 بنا به درخواست هند به عضويت ناظر اتحاديه همكاري‌هاي منطقه‌اي جنوب آسيا درآمد و در 3 اپریل 2007 رسما عضو اين اتحاديه شد. با احتساب افغانستان، تعداد كل كشور‌هاي عضو سارك به 8 كشور رسيد.

در اپريل 2006 آمريكا و كوریای جنوبي نيز درخواستي را مبني بر عضويت ناظر در اين اتحاديه ارائه دادند.

اتحاديه اروپا نيز طي نامه‌اي در جولای 2006 خطاب به اجلاس شوراي وزيران سارك، علاقه مندي خود را به عضويت ناظر در سارك ابراز كرده است.

ايران نيز در 4 مارچ 2007 درخواست عضويت ناظر در سارك را رسما مطرح كرد.

در حال حاضر جمهوري اسلامي ايران، چين، موريس، جاپان، کوریای جنوبی، آمريكا و اتحاديه اروپا، اعضاي ناظر سارك محسوب مي‌شوند.

عضویت در سازمان:

در گام نخست توافق همه اعضای کشور های عضو اين سازمان شرط است که در کدام بخش ها آيا بايد کشوری دیگری به اين سازمان بپيوندد يا خير؟

دوم کشوری که می خواهد عضو سارک شود، در جنوب يا جنوب شرق آسيا، بايد موقعيت داشته باشد.

در حال حاضر هشت کشور عضو دائمی این سازمان هستند, که عبارت اند از:{هندوستان، پاكستان، بنگلادش، سريلانكا،نیپال، مالديو ، بوتان و افغانستان}

برای ادامه مطلب اینجا کلیک نماید باز میشود